Column van Jacqueline
Zin
"En Jacqueline, wat vind jij nou zo leuk aan het geven van yoga les?”
"Hmm..... nou eigenlijk dat iedereen eens een keer doet wat ik zeg”. Het is heel stil aan de andere kant van de lijn. "Ja, als ik zeg doe je linkerarm omhoog, dan doet iedereen dat, en als ik zeg adem in, doen ze het ook nog!” Het is nog steeds héél stil aan de lijn. "Ben je er nog?” , ik hoor wat gestamel. Mijn grapje komt totaal niet over. Hebben Floor en Sarah dan toch gelijk? "Mama je bent niet grappig”. En was het wel een grapje of vind ik dit misschien echt wel prettig, dat "ze” doen wat ik zeg? Nee toch, zo ben ik niet!? Volgens Wim wel, mijn blinde cliënt. "Jij bent een dominante vrouw!” zei hij laatst. "Ik heb medelijden met JW” Maar goed dat hij mijn gezicht niet kon zien. "Hoe bedoel je Wim?”. "Nou jij wil altijd je zin hebben, maar als ik nog werkte dan werd jij de cheffin want dan loopt de zaak als een trein!”
Even later loop ik achter de rolstoel met Wim erin. Ik ben niet zo heel goed hierin. Het hele rijtje fietsen bij de Hema heb ik al eens te pakken gehad. Slechts één klein tikje met het voorwiel bleek genoeg te zijn om een prachtig domino effect te veroorzaken. Terwijl ik langs een boetiek loop zie ik een enige jurk hangen. Even kijken op het prijskaartje.... "Wat is er?” vraagt Wim. "Oh ik zie een leuk jurkje in de etalage”. "Hou jij dan van jurkjes?” "Ja ik ben echt een jurken mens Wim, sterker nog ik heb er nu ook één aan!” Een mini-jurk, grap ik er achteraan. "Nee toch, maak me gek!” gilt Wim, en zo loop jij achter mij?” Mijn fantasie slaat op hol..... stel je toch eens voor, ik kan alles aantrekken, deze man heeft niets in de gaten. Ik kan ook alles uitlaten, heeft hij nog niks door. In gedachten zie ik mezelf poedelnaakt achter de rolstoel lopen, in de stoel zit een man met een zonnebril en een pet op, een witte wandelstok met rode bandjes in zijn handen. Ik gniffel om mijn dwaze gedachten. "Wat zit je nou weer te lachen”, vraagt Wim. Ik vertel 't hem. Wim giert het uit. "Moet je een keer doen hoor Jacqueline”. De hele weg heeft hij lol. Hij vindt mij maar een gek mens, helaas ook dominant. "Nou Wim tot vrijdag, ga je vanmiddag nog even lekker in de zon zitten? En denk je aan je medicijnen?” "Ja ja doe jij nou maar de groeten aan JW en wens hem sterkte”
In gedachten kruip ik achter het stuur. Ik dominant? Altijd mijn zin willen? Ik hoor het de laatste tijd wel vaker. Dit is een onderzoek waard, als ik naar "zelf-realisatie” streef hoort dit er dus bij.
"Mam, vanavond is het feestje bij Sophie, hoe laat moet ik thuis zijn?” Okay, nu opletten Jacq, niet je zin doordrijven. Gedachten flitsen door mijn hoofd, hoe laat moeten meiden van 16 tegenwoordig thuis zijn? Uur of één, twee? "Wat dacht je zelf Floor?” Ik zie Floor denken. Waarschijnlijk worden alle opties in 2 seconden in haar hoofd doorgenomen. "12 uur?” gooit ze eruit. "12 uur, nou ja zeg”. Floor stamelt "nog eerder?” Verbijstering op haar gezicht. "Nee joh doe maar één uur Floor, en veel plezier!”
|